willems-banner

De presentatie Hemelse Gewelven bestaat uit twee onderdelen, die onderling nauw samenhangen.
Geprojecteerd op het plafond een serie van 25 foto’s van gewelven,  koepels en andere bijzondere kapconstructies, en op de vloer daaronder een vloertekening uit lijnen in diverse kleuren tape, die hoofdlijnen uit de gewelven daarboven oppakken. Projecties en vloertekening samen omvatten een denkbeeldige kubus van 3,5 x 3,5 x 3,5 meter.
Tussen hemel en aarde dus, of: tussen aarde en hemel – en wij, u en ik, daar tussenin. HET PLAFOND wenst u prettige feestdagen en alvast alle goeds voor het nieuwe jaar 2013!
uitnodiging-test-03

Willem M. Besselink en Willem Besselink

Hemelse Gewelven is een project van Willem M. Besselink en Willem Besselink – senior en junior, vader en zoon.
Willem ‘Wim’ M. Besselink senior (Rotterdam, 1941) is van huis uit psychotherapeut en filosoof. Thuis, in Nijmegen, is hij actief als pedagoog, therapeut en raadgevend filosoof. Daarnaast is hij tegenwoordig vooral reiziger, ja wereldreiziger, én enthousiast amateurfotograaf – hij fotografeert mensen in hun omgeving, én historische en eigentijdse architectuur.
Willem Besselink junior (Venray, 1980) is beeldend kunstenaar. Gestart met een studie Theatervormgeving in Groningen, studeerde hij in 2006 af aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam in Autonome beeldende kunst. De laatste jaren exposeert hij met grote regelmaat, onder andere bij Galerie Frank Taal. Daarnaast is Willem Besselink in Rotterdam ook actief als architectuurgids.

Die belangstelling voor architectuur delen beide Besselink’s – net trouwens als een fascinatie voor structuren en patronen, en een liefde voor kunsten en cultuur. Daaruit ontstond het plan om ooit eens gezamenlijk te exposeren: dat resulteert nu in de presentatie Hemelse Gewelven.

Hemelse Gewelven

Uitgangspunt van de presentatie Hemelse Gewelven zijn 25 foto’s van gewelven, koepels en kapconstructies. Romaans en Gotiek, Barok, Jugendstil en Hi-Tech Modernisme; veel kerken en kathedralen, maar ook een enkele tempel, een glaspaleis, een vliegveld, een museum. Al die architecten – hoe uiteenlopend ook – hebben de kans gegrepen om boven de ruimte die ze eigenlijk moesten bouwen eens flink uit te pakken. Daarmee trekken ze onze blik omhoog, naar de onbereikbare ‘ruimte boven je hoofd’, waar je niet … Lees Meer


joris-2-banner

bijzondere openstelling: zondag 16 september 2012, 16-20 uur – in het kader van 24 uur cultuur

“[…] dann hebt er ab und
völlig losgelöst
von der Erde
schwebt das Raumschiff
völlig schwerelos […]”
(uit: Peter Schilling, Major Tom, 1983)

Joris Kuipers, Völlig losgelöst

Joris Kuipers (1977) werd opgeleid als schilder: na een bachelor-studie in Arnhem sloot hij in 2003 een masterstudie af aan het Frank Mohr Instituut in Groningen. Voor wie op basis daarvan traditionele fijnschilderkunst zou verwachten, heeft Joris Kuipers een verrassing in petto.

De laatste jaren is in zijn werk van de ingetogen schilderkunst enkel de kleur overgebleven, en die dan meestal in felle tinten en grote overdaad. Vaak gebruikt Kuipers het penseel enkel nog om de verf – en daarmee de kleur – direct te spetteren op het oppervlak, zo hij die al niet met andere instrumenten bewerkt door pigmenten direct uit de tube of flacon te laten druppelen, dan wel gebruik te maken van plantenspuiten of vernevelaars. Kuipers is daarin niet langer volgeling van fijnschilders; hij lijkt met deze werkwijze eerder in het voetspoor te treden van Jackson Jack-the-Dripper Pollock en andere expressionisten toen en nu – al dan niet abstract. Kuipers’ kleurwerelden zijn opgebouwd uit honderden, nee duizenden afzonderlijke stipjes en vlekjes puur pigment, die pas op enige afstand samensmelten tot kleurige wolken – een eigentijdse vorm van pointillisme…

Nóg een grote stap deed Kuipers door met zijn werk het traditioneel platte, ‘hele’ vlak van het schilderij en de tekening te verlaten en zijn schilderen de drie dimensies van de ruimte te laten instromen. Wég met, en weg ván de nauwe kaders van spieraam en tekenblok. Weg ook met enkel linnen en papier als drager: Kuipers experimenteert met kneedbare dragers als papier-maché, klei en porselein, en met foam materiaal dat hij verwarmt en in vorm zet. Hiermee componeert hij samengestelde beeldvlakken, die niet langer plat zijn maar in drie dimensies gekromd, en die zich voor en achter en naast elkaar, boven elkaar en onder elkaar verdringen. Soms tilt Kuipers die vlakken als het ware óp van de wand, waardoor reliëfachtige composities ontstaan; soms ook … Lees Meer

roos-banner

ihkv de Language & ART Gallery Tour’ tgv Poetry International 2012

Roos Wijma bij HET PLAFOND

Over de grens,
over de grenzen van je kunnen,
over wat er tussen betekenaar en betekenis zit,
tussen continuïteit en onderbreking,
tussen zichtbaarheid en onzichtbaarheid.
Over wat gebeurt tussen de limiet en de grens.
(Roos Wijma, maart 2012)

Roos Wijma (1987) sluit deze zomer de bachelorstudie Autonome Beeldende Kunst af aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam.
Bij HET PLAFOND maakt Roos Wijma een ruimtelijke installatie aan het plafond – in die ‘ruimte boven je hoofd’ dus, waar je letterlijk niet bij kunt. Die ligt buiten je bereik, je kunt er niet aankomen, alleen maar naar kijken. Ergens tussen jou als kijker en dat plafond boven je ligt een grens: die tussen waar je nog nét, als je bijvoorbeeld op je tenen zou gaan staan met je handen bij zou kunnen komen, en dat wat ook dán nog on-be-reik-baar blijft.

Roos Wijma. Net zolang en totdat

Voor Roos Wijma als beeldend kunstenaar is taal een belangrijk instrument onderweg naar beeld. Ze schrijft:
“Ik gebruik het schrijven om aandachtiger tot de dingen te komen. Ik houd maar niet op met schrijven en toch is er niks te zien… Wat mijn intense schrijfactiviteit precies inhoudt is ambigu: het zijn uitingen van een werkzaamheid die zichzelf voortdurend onderbreekt om zich op zichzelf terug te plooien. Het idee moet eerst zijn plaats vinden in de lijn van mijn denken en zich daar ontvouwen, tot het daadwerkelijk ‘tastbaar’ kan worden. […]”

In ideeschetsen die Roos Wijma maakte voor haar installatie bij HET PLAFOND zijn twee soorten beeld te zien. Het ene is immaterieel beeld, dat door een beamer op het plafond geprojecteerd wordt; dat wordt gedeeltelijk overlapt door een tekening met honderden kleine punten – het gaatjespatroon in de mineraalplaten die in systeemplafonds gebruikt worden. Ook is sprake van een kromme lat die onder spanning staat tussen die beelden aan het plafond en de vloer. Niet alleen lijkt die lat vloer en plafond uit elkaar te drukken, maar hij leidt ook de blik naar boven – dáár … Lees Meer

lisa-banner

Lisa Couwenbergh bij HET PLAFOND

Lisa Couwenbergh maakt beelden die driedimensionaal ogen – soms tamelijk klein, maar meestal groot en monumentaal. Die beelden zijn meestal beschilderd, en lijken daardoor vaak gemaakt uit blokken marmer, of gekneed uit baksteen van reusachtig formaat. In ieder geval zien ze er ‘zwaar’ uit.

Met dat soort beelden gaat ze bij HET PLAFOND aan de slag aan het plafond en in de ruimte daaronder. Ze maakt een installatie die de wetten van de zwaartekracht lijkt te tarten. Wat hangt je daar boven het hoofd?

img_0432

img_0435
Lisa Couwenbergh is schilder, maar tegenwoordig maakt ze vooral driedimensionale objecten. “De beelden die ik vroeger gewoon op doek schilderde, zijn als het ware van het canvas afgesprongen en een eigen leven gaan leiden”, zegt ze. “De beelden die ik nu bouw ga ik vervolgens weer beschilderen, omdat ik het illusionisme van de schilderkunst niet los wil laten. Ze zijn in feite vederlicht, maar ze zien er vaak loodzwaar uit.”

Olphaert den Otter (schilder) over Lisa Couwenbergh (schilder)
“Steen
Een steen betekent niets.
Een schelp niet. Net zo min als een gedroogde bloem.
Een verzameling kán iets betekenen.
Iets krijgt betekenis wanneer het niet louter zichzelf is.
Als het verwijst naar iets buíten zich. Een steen doet dat in de regel niet. Een behouwen steen meestal wel. Het hoort tot de fundamenten van de kunst een betekenisloze steen betekenisvol te behouwen.
[…]
Het lijkt erop dat Lisa Couwenbergh beelden sprokkelt op de mestvaalt van de visuele cultuur.
Zij bouwt ermee aan haar restruimte. En de steen der wijzen […] zit daar misschien allang – achteloos – in. Kijk, kijker; kijk!”

(uit een tekst door Olphaert den Otter op de website van Lisa Couwenbergh)  

Lisa Couwenbergh

Studie aan de Rietveld Academie, Amsterdam
1989 Prix de Rome voor Schilderkunst
selectie van tentoonstellingen
1984 Museum Fodor, Amsterdam
1985 Koninklijke Subsidie – Paleis op de Dam, Amsterdam
1989 Galerie Tanya Rumpff, Haarlem
2007 The Eye of the Beholder; De Vishal, Frans Hals Museum, Haarlem
2008 Sculpture by Painters; Diepenheim
2011 De geest van het huis. Een tentoonstelling opgedragen aan de vorige bewoners
… Lees Meer