Toine Horvers & Jo McCambridge
Portraits – twelve audiovisual encounters of people in
Rotterdam (the Netherlands) and Melbourne (Australia)

12 februari t/m 7 maart 1998

Portraits consists of twelve telephone conversations, in each of which a person in Melbourne speaks to another person in Rotterdam, starting from slides which they themselves have taken, and in full view of which they sit down at the same moment.

199802_horversmccambridge_portretten01b

Toine Horvers – Jo McCambridge

Hardly had Horvers’ and McCambridge’s previous duo-presentations at HET PLAFOND (Names, axial sections of the brain and Poplar wooden panels with pyrography respectively) ended, when JoMcCambridge left for Melbourne/Australia, to prepare a solo exhibition there. Horvers staying behind in Rotterdam, they decided to establish a new project, linking Rotterdam and Melbourne: Portraits.

Rotterdam – Melbourne

In spite of the fact that most white Australians have a European background, there still exist cultural differences between them and us. In order to try to perceive  something of those differences in a simple manner, McCambridge and Horvers presented twelve people in Rotterdam and in Melbourne with a slide film, with the instruction to photograph ten clearly described subjects out of their own daily surroundings. During each telephone conversation, the slides from both speaking parties will be shown simultaneously in both locations.
The slide-projections serve as a background and a departure point for the conversations, which will take up approx. 20 to 40 minutes. The sounds from the telephones will be amplified on both locations. Guus Vreeburg, art historian in Rotterdam, will conduct the talks; he is assisted by Toine Horvers, artist in Rotterdam. In Melbourne, Rotterdam-based artist Jo McCambridge will attend the talks.
These conversations will be held during four weeks, always on Thursday, Friday and Saturday at 6.30 pm Melbourne time – the end of the day there – which corresponds to 8.30 am Rotterdam time – the beginning of the day here.

You are cordially invited to attend one ore more of these sessions.

The Rotterdam location (HET PLAFOND, Gedempte Zalmhaven 761) is situated near the Northerly approach to Erasmus Bridge, and can also be reached by … Lees Meer

Gerrit Schilder jr.
lezing Inter(ieur) Actief
29 november 1997

Tijdens de Laatste Zaterdag van 29 november 1997 om 21.00 uur houdt interieurarchitect Gerrit Schilder jr. (ZooM Interior Architects & Consultancy BNI) bij HET PLAFOND een korte lezing (± 20 minuten) met als titel Inter(ieur) Actief. U kent hem wellicht van de fauteuil-met-rubber-mat-als-zitkuip – de Welcome Chair:

1993gerritschilder-welcomechair-nederlandsemeubelprijs1993-fauteuil-voorkant
In zijn verhaal stelt Schilder de volgende vragen aan de orde:

  • waarom zijn interieurs zo fragiel?
  • omdat ze niet gelijke tred kunnen houden met hun gebruikers en hun behoeften?
  • ligt de oorzaak wellicht bij de interieur-architect?

Dit is een samenvatting van de voordracht, die Schilder onlangs hield op het congres van de International Federation of Interior Architects (IFI) in Dublin.

Bij deze bent U van harte uitgenodigd (ook uw introducé’s zijn welkom). U kunt dan ook meteen nog de installatie Names, axial sections of the brain bewonderen die Toine Horvers realiseerde voor HET PLAFOND in deze ruimte, en Installation 1995. Poplar wooden panels with pyrography van Jo McCambridge, die eerder nog slechts in Melbourne getoond werd.

Gerrit Schilder

19..
geboren in

Gerrit Schilder woont en werkt in Rotterdam; SchilderScholte.com… Lees Meer

Jo McCambridge
Installation 1995. Poplar wooden panels with pyrography
25 oktober 1997 t/m 31 januari 1998

971025_mccambridge01

Jo McCambridge – Australia/Tasmania


Jo McCambridge werd geboren in 1953 in Hobart op het eiland Tasmania (Australia). Opgeleid als operatiekamer-assistent, volgde ze part time een cursus keramiek aan de plaatselijke academie. In 1980 trok ze naar Sydney voor een studie visual arts aan het Sidney College of the Arts; daarna deed ze een postgraduate studie schilderen aan het Sydney Art Institute. Met drie collega’s runde ze twee jaar het kunstenaars-initiatief ‘First Draft’. In 1991 vertrok ze op een reisbeurs naar Antwerpen, om vandaar in 1992 te verhuizen naar Tilburg. Sinds 1994 woont ze in Rotterdam. Daar werkt ze ook: als beeldend kunstenaar en ook weer als part-time OK-assistent in Academisch Ziekenhuis Dijkzigt.
In 1995 exposeerde McCambridge in de Gertrude Street Gallery in Melbourne; een nieuwe show in Melbourne staat gepland voor het voorjaar van 1998. Met de presentatie bij HET PLAFOND toont zij haar werk voor het eerst aan een Nederlands publiek.
Ik heb haar de laatste jaren goed leren kennen. Ze is een bescheiden, maar krachtige persoonlijkheid. Ze kan heerlijk koken, maar volgens haar is alle heerlijks slechts “basic Australian cooking”. Ze is nu al een tijd bezig met een nieuwe studie: ze wil het middenstandsdiploma halen. Ze wil niet financieel afhankelijk zijn van het OK-werk of subsidies en beurzen. Hoewel ze zich het Nederlands eigen heeft gemaakt praat ik graag in het Engels met haar en ik geloof, dat ook zij dat wel prettig vindt. Ze zorgt, als ik weg ben, voor mijn kat.

Jo McCambridge – the art of “acting basic”

Ik sta zo uitvoerig stil bij deze biografische gegevens omdat ze mijns inziens een heel directe sleutel vormen tot begrip van haar manier van werken en van haar werk. Werken gebeurt bij haar tussen de bedrijven van het ziekenhuis door, of wellicht moet ik zeggen dat het ziekenhuis tussen de bedrijven van het èchte werk doorgaat. Zo werkt McCambridge’s kunstenaarschap: niet vernikkelen in ouwe kouwe fabrieksgebouwen, wachtend op subsidies, beurzen of exposities – nee: zèlf de kost verdienen, en ondertussen … Lees Meer

Toine Horvers
Names, axial sections of the brain
25 oktober 1997 t/m 31 januari 1998

971025_horvers04

Toine Horvers: “Níet zingen! Niet zíngen!”

“Níet zingen! Niet zíngen!” riep Toine Horvers (Loon op Zand, 1947) een paar keer, toen hij en ik recentelijk bezig waren met de opnamen voor de installatie Names, axial sections of the brain die hij op mijn verzoek voor HET PLAFOND in de werkruimte van mijn woning maakte, en die op 25 oktober voor het eerst klinkt.
Verspreid over een kaal betonnen plafond hangen zeven kleine speakertjes, verbonden met zeven walkmen met endless tapes van één minuut lengte. Op ieder daarvan leest een stem de namen voor van anatomische onderdelen die opdoemen bij zeven axiale secties door de menselijke hersenen: doorsneden van boven naar beneden. De toonhoogte waarop de stem leest is hierop afgestemd: steeds één van de zeven tonen van het octaaf. De lijsten verschillen van lengte: daarom moeten sommige sneller gelezen worden en andere juist langzaam. Alle bandjes lopen continu: zo ontstaat een fijnmazig-gedifferentieerde wolk van stemklanken, waarin de zeven lagen door de hersenen in één vlak worden samengeperst. Deze klankwolk is zowel compact en dicht, als ook transparant: wie onder het plafond doorloopt kan ieder van de afzonderlijke bandjes onderscheiden ten opzichte van de zes andere.

Oorspronkelijk dacht Horvers op het plafond een serie tekeningen, van het soort dat hij al enige jaren maakt. Eigenlijk zou schrijveningen een betere benaming zijn voor Horvers’ werk op papier: beeld ontstaat door nauwgezet copiëren van eindeloze reeksen getallen uit tabellen van bijvoorbeeld Rijkswaterstaat of het KNMI, of van namen uit allerlei atlassen en plattegronden – zowel die van steden als die van het menselijk lichaam. Door op hetzelfde blad meerdere teken-lagen over elkaar heen te schrijven met potloden van wisselende hardheid ontstaan op basis van dit materiaal toch weer merkwaardig figuratieve uitbeeldingen van wat oorspronkelijk geabstraheerd was.

“Níet zingen! Niet zíngen!” – ruimte uit klank

Het “Níet zingen! Niet zíngen!” hoorde ik voor het eerst ruim tien jaar geleden, toen ik in Kassel tijdens de documenta 8 kennismaakte met Toine Horvers en zijn werk. Ik had gelezen dat … Lees Meer